بیانیه سازمان عفو بین الملل در رابطه با جلیل غنیلو و تنی چند از زندانیان فعال سياسي و ملي آذربایجانی در ایران

 اطلاعات اضافی در مورد شکنجه زندانیان وجدان آذربایجانی در ایران- ادامه بازداشت و شکنجه جلیل غنیلو

افراد آزاد شده:

اسماعیل جوادی، 31 ساله، روزنامه نگار,ابوالفضل علیلو,رامین صادقی,قهرمان قنبر پور,عادل اله وردی پور,صفرعلی خوئینی,جعفر حق نظری

 همه افراد فوق الذکر به استثنای جلیل غنیلو آزاد شده اند. صفرعلی خوئینی مورخ 11 مارچ 2007 با قرار وثیقه حدود 325 هزار دلار آمریکا آزاد شد. هنوز معلوم نیست که ایشان اتهامی علیه شان اعلام شده یا محاکمه شده اند یا نه. اسماعیل جوادی و ابوالفضل علیلو به ترتیب مورخ 12 مارچ و 30 آوریل از اتهامات وارده تبرئه و آزاد گردیدند. رامین صادقی نیز مورخ 15 مارچ 2007 آزاد شد. هرچند که ایشان در تاریخ 20 اکتبر 2007 توسط شعبه 14 دادگاه انقلاب اردبیل به تحمل 50 ضربه شلاق و جزای نقدی حدود 325 دلار آمریکا محکوم گردیدند. هنوز معلوم نیست حکم صادر شده در مورد ایشان اجرا شده است یا نه. قهرمان قنبرپور، عادل اله وردی پور و جعفر حق نظری نیز تا کنون آزاد شده اند. سازمان عفو بین الملل در مورد آنها اطلاعاتی اضافی در اختیار ندارد.

شکنجه و بازجویی فعال مدافع حقوق فرهنگی و زبانی ترکهای آذربایجان ایران، جلیل غنیلو بعد از شش ماه بازداشت همچنان ادامه دارد. ایشان در این مدت در دو زندان مختلف (زندان و بازداشتگاه زنجان در شهر زنجان و زندان اوین در تهران) بوده است. تاکنون هیچ نوع جرمی رسما علیه ایشان اعلام نشده و هیچ محکومیتی نداشته است. در طول این مدت ایشان تاکنون تنها با خانواده خود توانسته دیدار و گفتگو کند. سازمان عفو بین الملل اعتقاد دارد که جلیل غنیلو زندان وجدان بوده که تنها به خاطر استفاده مدنی از حق آزادی بیان خود بازداشت و تحت شکنجه قرار گرفته است.

جلیل غنیلو در فوریه 2007 در شهر زنجان به خاطر حضور در مراسم روز جهانی زبان مادری دستگیر شد. ایشان بعد از 10 روز آزاد شدند اما دوباره در تاریخ 28 می 2007 در تظاهرات به مناسبت ساگرد قیام مردم آذربایجان در اعتراض به کاریکاتور توهین آمیز منتشر شده در رونامه دولتی ایران بر علیه ترکهای ایران دوباره دستگیر شد. شواهد موجود (بیانیه صادر شده در تاریخ 2 ژوئن 2007 توسط حرکت ملی آذربایجان در شهر زنجان  با عنوان سعید متین پور و جلیل غنیلو کجا هستند؟) دلالت بر بازداشت ایشان در سلول انفرادی  دارد. سازمان عفو بین الملل بر این اعتقاد است که ایشان از ژوئن 2007 به کرات مابین زندان اوین در تهران و مرکز وزارت اطلاعات ایران در شهر زنجان در جابجایی بوده است و در طول این مدت بازجویی و شکنجه ایشان تا سال 2008 ادامه داشته است.

سازمان عفو بین الملل در جریان است که آقای جلیل غنیلو در سپتامبر 2007 اجازه پیدا کرده است تا با خانواده خود دیدار کند. از آن تاریخ به بعد ایشان با بیخوابی های طولانی شکنجه شده و تحت بازجویی های 24 ساعته قرار داشته است. مامورین دولتی ایران همچنین ایشان را تهدید کرده اند که خانواده ایشان میتواند صدمه ببیند. گزارش های رسیده حاکی است که ایشان به کرات به سرویسهای فوری پزشکی و درمانی نیاز داشته اند و زمانی که خانواده ایشان قصد پرداخت ضمانت درخواست شده توسط مقامات رسمی شده اند، با مخالفت مقامات ایرانی مواجه شده اند. خانواده ایشان گزارش کرده اند به صورت پراکنده در چندین نوبت به صورت تلفنی با ایشان صحبت کرده اند. زمانیکه مکالمه به زبان ترکی آذربایجانی بوده است تماس توسط مامورین قطع شده و تنها اجازه مکالمه به زبان فارسی داده شده است. ایشان در حین مکالمه با خانواده تحت نظارت مامورین ایرانی بوده اند.

جلیل غنیلو از تاریخ 4 دسامبر 2007 در بند 209 زندان اوین بوده است. در روز 3 فوریه 2008 در یک مکالمه تلفنی تایید کرده است که به مدت 6 ماه در سلول انفرادی و تحت شکنجه بوده است. جلیل غنیلو اضافه کرده است که او دیگر بیمی ندارد که در مکالمات تلفنی خود اعلام کند که فشارهای روحی و روانی، دادن اطلاعات گمراه کننده در بازجویی ها و تهدیدهای مکرر توسط مامورین ایرانی او را از پا در آورده است. بازداشت مخفیانه ایشان باعث شده است که ایشان به راحتی تحت شکنجه و بدرفتاری قرار گیرد. از طرفی بازداشت در سلولهای انفرادی به مدت زمان طولانی به خودی خود به عنوان شکنجه و مجازات غیر انسانی و پست به حساب میاید.

اطلاعات اضافی:

آذربایجانیهای ایران اکثرا شیعه بوده و به زبان ترکی صحبت میکنند. آنان بزرگترین اقلیت موجود در ایران را تشکیل داده که اکثرا در قسمت شمال و شمال غرب ایران و پایتخت (تهران) به سر میبرند. اکثر آذربایجانیهای ایران خواهان دستیابی به حقوق زبانی شامل حق قانونی آموزش به زبان مادری خود (ترکی آذربایجانی) میباشند که در قانون اساسی فعلی کشور ایران نیز ذکر شده است. اصل 15 قانون اساسی ایران بیان میدارد که زبان فارسی، زبان رسمی کشور ایران میباشد. مدارک و مکاتبات رسمی، متون و کتب درسی بایستی به این زبان باشد. همچنین همین اصل اضافه میکند که استفاده از زبانهای محلی و قومی نیز در مطبوعات و وسائط ارتباط جمعی آزاد بوده و آموزش متون و زبان آنهادر مدارس در کنار زبان فارسی مجاز میباشد.

اقدامات پیشنهادی:

لطفا درخواستهای خود را هر چه سریعتر به زبان انگلیسی، فارسی، عربی، فرانسوی و یا هر زبانی که تکلم میکنید بفرستید:

·          از مقامات درخواست کنید تا هرگونه آزار و شکنجه بر علیه جلیل غنیلو متوقف شود و مطمئن باشید که این گزارشها کاملا موئق بوده و درخواست کنید که بانیان این شکنجه ها مجازات شوند.

·         از مسولین درخواست کنید که هر چه سریعتر جرم جلیل غنیلو را به طور شفاف اعلام کنند و ایشان را در دادگاه عادل مورد محاکمه قرار دهند وگرنه ایشان را آزاد کنند.

·         اظهار نگرانی کنید که  جلیل غنیلو بدون جرم خاصی دستگیر شده و در طی شش ماه سپری شده به وکیل دسترسی نداشته است و شش ماه بازداشت سری ایشان، باعث تسهیل در شکنجه  و بدرفتاری با ایشان شده است.

·         خاطر نشان میسازد که اگر ایشان تنها به خاطر استفاده مسالمت آمیز از حق آزادی بیان بازداشت شده است، سازمان عفو بین الملل ایشان را بعنوان زندانی وجدان در نظر گرفته و خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط ایشان میباشد.

مراجعه به:

رییس قوه قضاییه:

آیت اله هاشمی شاهرودی

میدان 15 خرداد ؛ ساختمان قوه قضاییه

ایمیل :info@dadgostary-tehran.ir

در محل موضوع بنویسد : آیت اله شاهردوی

سلام : جناب آقای

وزیر اطلاعات

غلامحسین محسنی اژه ای

ایران، تهران، وزارت اطلاعات، خیابان نگارستان دوم، خیابان پاسداران

ایمیل: iranprobe@iranprobe.com

رونوشت به رهبر :

رهبر جمهوری اسلامی

آیت الله سید علی خامنه ای، دفتر رهبری

خیابان جمهوری اسلامی ، خیابان شهید کشور دولت ، تهران ، ایران

ایمیل: info@leader.ir

نام خود را در بالا و پیام تان را در زیر آن بگذارید

وبرای ارسال کلید خاکستری را کیلک کنید

و برای نمایندگی جمهوری اسلامی در کشورهای محل زندگی تان .

لطفا چنانچه درخواست های خود را بعد از 20 مارس ۲۰۰۸ارسال می کنید، با دبیرخانه سازمان عفو بین الملل یا شعبه عفو بین الملل در کشورتان تماس بگیرید.

بر اساس خبر رسیده به وبلاگ حق خانواده زندانیان سیاسی آذربایجان "سعید متین پور"،"جلیل غنی لو"،"علیرضا متین پور"،"بهروز صفری"و "لیلا حیدری"روز دوشنبه دهم دی ماه 1386 در زندان اوین با آنها ملاقات کردند.

بر اساس اظهارات این خانواده ها به غیر از خانم لیلا حیدری، دیگر زندانیان پس از ماهها به سلولهای چند نفره زندان اوین منتقل شده اند.

همچنین به گفته خانواده این زندانیان، طی مدت بازداشت آنها به طور مداوم تحت شکنجه های جسمی و روحی شدید قرار گرفته اند بطوریکه در اثر این شکنجه ها آنها بارها بیهوش شده و به بیمارستان منتقل شده اند.

سعید متین پور که از 4 خرداد در بازداشت به سر می برد به مدت 45 روز در بازداشتگاه اداره اطلاعات شهر زنجان در مکانی تاریک و غیر بهداشتی به طور مداوم شکنجه شده است.وی در مجموع 205 روز در سلول انفرادی نگهداری شده است. سعید به همسرش گفته است که از شهریورماه برای او قرار وثیقه صادر شده است ولی ماموران به وی اجازه نداده اند این مطلب را به خانواده اش اعلام نماید.

همچنین بهروز صفری نیز که از اواسط خرداد در بازداشت به سر می برد در بازداشتگاه ادراه اطلاعات و بند 209 اوین تحت شکنجه های شدید جسمی و روحی قرار گرفته است. مامواران چندین بار وی و همسرش لیلا حیدری را در حضور هم شکنجه کرده اند.

لازم به ذکر است که در دو هفته گذشته آقایان عبدالله عباسی ، ایلقار مرندلی ، صالح کامرانی ، میر قاسم سیدین زاده و محمد نصرتی با تودیع وثیقه های سنگین از زندان آزاد شده اند.

کمیته حمایت از روزنامه نگاران (CPJ) در گزارش مفصل خود از ۱۲۷ روزنامه نگار زندانی در سراسر جهان که در دسامبر ۲۰۰۷ منتشر کرده٬ از ۱۲ روزنامه نگار زندانی در ایران به نامهای٬ محمد حسن فلاحی زاده٬ عدنان حسن پور٬ احمد قصابان٬ مجید توکلی٬ احسان منصوری٬ سعید متین پور٬ جلیل غنی لو٬ محمد صدیق کبودوند٬ اجلال قوامی٬ آکو کوردنسب٬ مریم حسین خواه و رضا ولیزاده اسم برده است.

کمیته حمایت از روزنامه نگاران (CPJ) یک سازمان مستقل و غیر انتفاعی است که برای دفاع از آزادی مطبوعات در سراسر جهان فعالیت می کند و مقر آن در نیویورک است.

http://www.cpj.org

http://www.cpj.org/Briefings/2007/imprisoned_07/imprisoned_list_07.html#iran

گزارش کمیته حمایت از روزنامه نگاران (CPJ)
از سعید متین پور و جلیل غنی لو روزنامه نگاران آ‌ذربایجانی

سعید متین پور٬ یارپاق
حبس در ۲۵ مه ۲۰۰۷ (۴ خرداد ۱۳۸۶)

به گزارش کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان٬ آسمک٬ نیروهای حاکمیت متین پور ۳۲ ساله و نویسنده هفته نامه تورکی زبان یارپاق و همسرش عطیه طاهری را در شهر شمال غربی زنجان دستگیر کردند. آنها بعد از دستگیری همسر او را به خانه برده٬ آنجا را گشتند و سپس متین پور را به بازداشتگاه منتقل کردند. آنها کامپیوتر شخصی متین پور و کتابها و دیگر اشیا شخصی آنها را ضبط کردند. آنها خط تلفن را قطع کرده و به [عطیه] طاهری گفته بودند نباید به کسی خبر بدهد.

اتهامات متین پور اعلام نشده است. اوائل ماه اکتبر به وکیل محمود [محمد رضا] فقیهی اجازه ملاقات ندادند. متین پور با روزنامه مردم نو و نشریه های محلی دیگر همکاری داشته و به طور مداوم سیستم اجتماعی و سیاسی ایران و تحت فشار بودن فعالان آذربایجانی از طرف رژیم را انتقاد کرده است. او در آخرین مقاله خود که قبل از دستگیری نوشته از پلیس ایران که مأموریت های وزارت اطلاعات و امنیت را انجام می دهد انتقاد کرده است. روزنامه نگاران محلی که با CPJ [کمیته حمایت از روزنامه نگاران] گفتگو کرده اند٬ مقاله های او را دلیل بازداشت او دانسته اند.

به گزارش آسمک٬ متین پور به چند بازداشتگاه از جمله زندان اوین تهران فرستاده شده است. همچنین آسمک گزارش داده است که [عطیه] طاهری چند مکالمه بسیار کوتاه تلفنی با او داشته و مادرش یک بار با او ملاقات کرده است.

متین پور قبلا به همراه دیگر روزنامه نگاران آذربایجانی٬ در اعتراضات تاریخ ۲۱ فوریه روز جهانی زبان مادری در زنجان نیز بازداشت شده بود. آنها به محدودیتهای اعمل شده از طرف حکومت که خواندن و نوشتن به زبان [تورکی] آذربایجانی را ممنوع کرده است٬ اعتراض کرده بودند. به گزارش آسمک٬ متین پور در آن زمان بعد از تحمل ۱۰ روز حبس در انفرادی آزاد شده بود.

جلیل غنی لو٬ روزنامه نگار آزاد
حبس در ۲۷ ژوئن ۲۰۰۷

توکل غنی لو به CPJ [کمیته حمایت از روزنامه نگاران] گفته است که مأمورین امنیتی برادر ۳۰ ساله اش را روز ۲۷ ژوئن در شهر زنجان مرکز ایالت شمال غربی زنجان دستگیر کرده اند. همچنین توکل غنی لو گفته است که آنها برادرش را حدود چهار ماه در بازداشتگاه اطلاعات و امنیت زنجان حبس کرده و از ۲۱ اکتبر به بازداشتگاه دیگری منتقل کردند. (به گزارش آسمک٬ جلیل غنی لو در تاریخ ۵ خرداد ۱۳۸۶ - ۲۶ مه ۲۰۰۷ دستگیر شده است - مترجم)

هنگام تهیه این لیست توسط CPJ در اول دسامبر غنی لو هنوز محاکمه نشده و اتهامات او اعلام نشده بود. توکل غنی لو به CPJ گفته است که٬ دلیل دستگیری برادرش نوشتن مقاله در باره نقض حقوق مدنی و انسانی آذربایجانیها در ایران بوده است.

نیروهای حاکمیت غنی لو را در اوایل سال [میلادی] نیز دستگیر کرده بودند. او در تاریخ ۲۱ فوریه ۲۰۰۷ روز جهانی زبان مادری هنگام شرکت در اعتراضاتی که از سوی روزنامه نگاران و فعالان فرهنگی آذربایجانی در زنجان برگزار شد٬ دستگیر شده بود. آنها به محدودیتهای اعمال شده از طرف حکومت که خواندن و نوشتن به زبان مادری را ممنوع کرده است٬ اعتراض کرده بودند. او پس از ۲۶ روز حبس در انفرادی با قرار وثیقه آزاد شده بود. به گفته توکل غنی لو٬ ادوارنیوز نشر اتحادیه دانش آموختگان و دانشجویان رفورمیست٬ شکنجه روحی و جسمی برادرش را در این مدت گزارش کرده است. همچنین توکل غنی به CPJ گفت که این پرونده در حالی که به پایان سال [میلادی] نزدیک می شویم همچنان معلق مانده است.

به گفته علیرضا جوانبخت سخنگوی کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان٬ آسمک٬ غنی لو به صورت روزنامه نگار آزاد در نشریات مختلف محلی از جمله روزنامه مردم نو٬ هفته نامه فردای روشن٬ هفته نامه توقیف شده امید زنجان٬ و مجله ماهانه پیک آذربایجان نوشته است.

در این دیدار که در یک فضای بسیار صمیمی برگزار شد ابتدا رضا عباسی ضمن خوش آمد گویی به حاضران لزوم چنین ملاقاتها با خانواده زندانیان سیاسی را یادآورشد.وی گفت:"در شرایط حاضر وظیفه تک تک ماست که همراهی و همدلی خود را با خانواده  دوستان دربند خود داشته باشیم و این می تواند موجبات دلگرمی و امیدواری این خانواده ها را در پی داشته باشد." رضا عباسی اظهار امیدواری کرد که فعالین سیاسی و حقوق بشر بیش از این با خانواده های زندانیان سیاسی در ارتباط باشند و چنین اقداماتی در قبال خانواده سایر زندانیان سیاسی آذربایجان نیز صورت گیرد.

سپس عطیه طاهری همسر سعید متین پور با انتقاد از عملکرد گروهها و جریانات سیاسی اصلاح طلب در رابطه با جنبش های اجتماعی همچون جنبش هویت طلبی در آذربایجان(حرکت ملی آذربایجان) گفت:"احزاب و گروههای سیاسی که خود را اصلاح طلب می نامند ماهیت خود را نشان داده اند ودیگر هیچ اعتمادی به آنها نمی توان کرد."طاهری افزود: چریانات سیاسی که خود را مدافع حقوق شهروندی نیز می نامند چگونه است که در برابر ظلم هایی که در حق زندانیان تورک می شود چنین سکوت پیشه کرده اند.و این رفتار دوگانه آنها نشانگر عدم اعتقاد آنها به  شعارهایشان است.خانم طاهری اضافه نمود:سکوت هر کسی که خود را مدافع حقوق بشر و حقوق شهروندی میداند خیانت به تمامی ارزشهای انسانی است و مطمئنا چنین افرادی جایی در بین ملت نخواهند داشت.

عطیه طاهری در ادامه به افراد و جریانات سیاسی که توان دفاع از حقوق مردم را ندارند توصیه کرد که مردم را به حال خود رها کنند چرا که در این صورت مردم بهتر خواهند دانست که ار حقوق خود چگونه دفاع نمایند.

خانم طاهری که سخنانش با تشویق های پی در پی حاضران تایید میشد در ادامه با خواندن نوشته هایی که در روزهای تنهایی برای سعید نوشته است احساسات حاضران را برانگیخت.متن زیر قسمتی از نوشته اوست:

یاغیش هاوانین شاخداسین آلیب یئری آق رنگ ایله بویویاندا ساعات اون اولمامیشدی.

بو ایل قار چوخ گئج گلدی.آما چوخ گوزل گلدی...

هئچ بیلمه دیم اوره گیم نه زامان چیرپینتییا دوشدو.سعید زینداندا اولماسایدی پنجره دالیندان قارین یاغماسینا گوز تیکمیش دی.یوخسا ائشیکده قار آلتیندا قدم وورماغا چیخمش دی...

آخشاما کیمی کیلاسلاردا نه گئچدی بیلمه دیم...

 در ادامه دکتر ندیم به نمایندگی از فعالان شهر میانه به ایراد سخنرانی پرداخت.وی با ذکر این نکته که حضور جمع کثیری از فعالان سیاسی در فضای کنونی نشان از حساسیت آنها نسبت به وضعیت زندانیان دارد خطاب به خانواده های سعید و جلیل گفت:"شما خود را نباید تنها بدانید.چرا که امروز بسیاری همواره به یاد دوستان دربندمان و شما خانواده های عزیز هستند ودر راه آزادی زندانیان سیاسی آذربایجان مطمئنا کسی کوتاهی نخواهد نمود."

نماینده ادوار تحکیم وحدت شعبه زنجان نیز سخنران بعدی بود که وی نیز احزاب و گروههای مرکز را مورد نکوهش قرار داد و با بیان اینکه در پرونده مربوط به سعید متین پور و جلیل غنیلو از جانب اکثر فعالان و گروههای سیاسی اقدامی صورت نگرفته است گفت:"این پرونده هم برای حکومت و هم برای گروههای سیاسی مایه شرمندگی است."

نماینده ادوار تحکیم آقای مدادی افزود:حکومت با نگهداری غیر قانونی و شکنجه این دو زندانی ماهیت استبدادی خود را به خوبی نمایان ساخت.

سپس نماینده دفتر انجمن اسلامی دانشگاه زنجان طی سخنان کوتاهی و با اشاره به اینکه کسی نباید به خاطر ابراز عقیده زندانی گردد خواستار پایان دادن به بازداشت غیر قانونی زندانیان سیاسی آذربایجان شد.

نماینده جمعیت اسلامی دانشگاه زنجان نیز با ذکر این مسئله که چنین دیدارهایی باید پیش از این صورت می گرفت خواستار تلاش مضاعف فعالین حرکت ملی جهت آزادی زندانیان سیاسی آذربایجان گردید و گفت:"این تنها خود ماییم که باید برای دوستانمان کاری انجام دهیم."

در ادامه این دیدار در منزل جلیل غنی لو ؛پدر جلیل ضمن تشکر و قدرانی از دوستان و همفکران سعید که در مدت بازداشت غیر قانونی وی آنها را تنها نگذاشته اند به این نکته اشاره نمود که فرزندش تنها به خاطر دفاع از زبان مادری در بازداشت است و مرتکب هیچ جرمی نشده است.وی با اشاره به اینکه این حق جلیل است که از هویت خود دفاع نماید آزادی سریع فرزندش را خواستار شد.

در پایان نیز توکل غنی لو برادر جلیل طی سخنان مبسوطی به تشریح وضعیت موجود جامعه پرداخت و با اعلام نارضایتی از شیوه در پیش گرفته شده توسط دولت در مواجه با جنبش هویت طلبانه تورکها گفت:"متاسفانه دستگیری های غیر قانونی در کشور ما به یک سنت تبدیل شده است و هر کسی که حق خود را می خواهد به زندان محکوم است."

غنی لو با انتقاد شدید از برخی از فعالین سیاسی و افراد مطرح در اپوزیسیون داخلی گفت:"وقتی که برخی از افرادی که اتفاقا خود را به نوعی منتقد دولت و طرفدار حقوق مردم میدانند نسخه سرکوب حرکت ملی آذربایجان را تجویز می نمایند و به طور غیر مستقیم به دستگاه امنیتی برای سرکوب این حرکت خط می دهند دیگر از وزارت اطلاعات چه انتظاری می توان داشت؟"

دیدار از خانواده های سعید متین پور و جلیل غنی لو که برای اولین بار در چنین سطحی در شهر زنجان صورت می گرفت با تاکید بر این نکته که فعالیت تمامی فعالین سیاسی و حقوق بشر برای آزادی زندانیان سیاسی پس از این باید فزونی یابد در شامگاه روز جمعه به پایان رسید.

به امید آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی